Strona główna > Artykuły medyczne > Angiostrongyloza

Angiostrongyloza

Lungworm nicień płucny robak francuski Poprawna nazwa to Angiostrongylus vasorum. 

Po raz pierwszy opisany we Francji w roku 1854 stąd jedna z jego nazw to Robak Francuski. Występuje niezmiernie powszechnie u lisów, ale jest bardzo niebezpieczny dla naszych czworonogów głównie psów. Angiostrongyloza wywołana przez robaka ( nicienia) płucnego to choroba inwazyjna występującą głównie u psów, lisów, rzadziej u innych zwierząt mięsożernych, takich jak wilki, kojoty lub kotowate. Angiostrongylus vasorum, lokalizuje się w tętnicach płucnych oraz sercu (prawa komora i przedsionek) i z tego względu może stanowić śmiertelne zagrożenie dla zarażonych zwierząt. 

 

Cykl rozwojowy Pasożyta:

Samce mają 14–18 mm długości, a samice 15–25 mm. Nicienie te mają charakterystyczną białoczerwoną barwę (układ pokarmowy wypełniony krwią opleciony szarobiałym układem rozrodczym). Nie jest to klasa przystojniaka! Samice produkują jaja, które uwalniane są do krwiobiegu Żywicielem ostatecznym tego pasożyta są psy i lisy, a żywicielem pośrednim ślimaki wodne i lądowe !! Żywicielami tzw paratenicznymi, czyli tymi ,u których pasożyt nie przechodzi żadnej fazy rozwojowej są żaby. 

 

W żywicielu ostatecznym dorosłe formy lokalizują się w tętnicach płucnych i sercu, gdzie samice składają jaja. Z prądem krwi jaja przenoszone są do bardzo drobnych naczyń płucnych, i tam wylęgają się larwy I stadium. Larwy przenikają przez ścianę naczyń włosowatych i pęcherzyki płucne do oskrzelików, po czym wędrują do gardła, skąd część z nich jest bezpośrednio wykasływana, a część po połknięciu zostaje wydalona z kałem do środowiska zewnętrznego. 

 

Żywiciel pośredni (ślimak) zaraża się larwą L1, która w jego organizmie w ciągu 20–21 dni staje się inwazyjna (stadium L3). Psy i lisy zarażają się przez bezpośrednie spożycie żywiciela pośredniego lub paratenicznego. Zwierzęta mogą więc zarazić się, zjadając ślimaki lub trawę po której pełzają ślimaki, względnie pijąc wodę z kałuż, w których przebywały ślimaki. Połknięte przez żywiciela ostatecznego larwy inwazyjne przenikają do węzłów chłonnych, a następnie przez wątrobę docierają do tętnic płucnych i/lub serca, gdzie dojrzewają płciowo i składają jaja. Część larw nie dociera do właściwego miejsca bytowania postaci dorosłych i pozostaje w płucach, w których ulega otorbieniu. Okres prepatentny inwazji wynosi 4–8 tygodni Zarażone psy mogą więc wydalać larwy A. vasorum przez bardzo długi okres.nawet do 6 lat!

 

Objawy kliniczne

Przebieg angiostrongylozy zależy od stopnia zarobaczenia, !ale nie tylko . O intensywności inwazji decyduje też wiek, odporność , inne choroby z którymi zmaga się nasz zwierzak. Angiostrongyloza może przebiegać łagodnie,a nawet bezobjawowo, najczęściej jednak prowadzi do ciężkich zaburzeń układowych, co w konsekwencji może spowodować śmierć.

 

Choroba objawia się głównie zaburzeniami krążeniowooddechowymi takimi jak:

  • przyspieszony oddech, duszność, omdlenia, nietolerancja wysiłkowa,
  • kaszel z krwawą wydzieliną
  • stany nieżytowe oskrzeli.

W przewlekłej postaci choroby może dojść do rozwinięcia się zapalenia i obrzęku płuc, powiększenia serca i ciężkiej arytmii. Formy rozwojowe pasożyta (jaja i larwy) przenoszone z prądem krwi mogą dotrzeć do miejsc bardzo nietypowych – do ośrodkowego układu nerwowego, gałek ocznych, mięśni i innych narządów, doprowadzając do powstania objawów klinicznych związanych z zajęciem tych narządów. Zarówno larwy, jak jaja mogą być przyczyną zatorów i zakrzepów w odgałęzieniach tętnic płucnych. Dochodzi także do zaburzeń krzepliwości krwi i związanych z tym wylewów podskórnych, nadmiernych krwawień nawet przy drobnych zranieniach lub zabiegach chirurgicznych.

 

Pasożyty wywołują też stany zapalne w naczyniach i otaczających tkankach, oraz zaburzenia pracy serca, wątroby i nerek. Z uwagi na dużą zmienność objawów i często przewlekły przebieg zarażenia, rozpoznanie angiostrongylozy jest trudne. nawet dla doświadczonego lekarza weterynarii Mając jednak świadomość występującego zagrożenia tą niebezpieczną chorobą inwazyjną, należy zwrócić szczególna uwagę na profilaktykę i zabezpieczenie naszego psiaka preparatami przeciw pasożytniczymi które nie tylko chronią przed zakażeniem ale mogą zwalczyć już występującą inwazję pasożyta!

Partnerzy portalu